آیا ابراز محبت و علاقه زن و شوهر مقابل فرزندان از نظر علمی و اخلاقی ایرادی دارد؟
بعضي از زوجين به دليل ترس از بدآموزي براي فرزندانشان، از ارتباطهاي ساده و صميمانه- حتي ابراز محبتهاي معمولي در حضور بچهها هم پرهيز ميکنند. به نظر شما آيا اين رفتار درستي است؟ شايد شما هم مرتکب چنين اشتباهي ميشويد...
اين رفتار(عدم ابراز عشق و محبت زن و شوهر به یکدیگر) قطعا رفتار درستي نيست چرا که برقراري رابطه صميمانه و محبتآميز و ابراز محبتهاي لازم و متعارف، نه تنها بدآموزي ندارد بلکه زمينههاي ايجاد روابط سالم بين والدين و فرزندان را به وجود ميآورد که خود ميتواند مقدماتي براي آموزش روابط صحيح بين والدين و فرزندان آنها و حتي آموزشهاي جنسي باشد. بايد در نظر داشت که فرزندان در تمام رفتارها و اعمال خود نيازمند الگوهاي مناسب رفتاري هستند و بهترين الگوها پدر و مادر فرد به شمار ميروند. بنابراين صميميت بين پدر و مادر در درجه اول و صميميت بين والدين و فرزندان در جاي خود، در تحکيم روابط خانوادگي سالم و در جهت نيل به خانواده متعادل بسيار پراهميت است.
ابراز محبت والدين نسبت به يکديگر جو عاطفي خانواده را مثبت و سالم نگه ميدارد چنان که تحقيقات مختلف روان شناختي و تربيتي نشان دادهاند که در چنين خانوادههايي فرزندان سالم و بانشاط و با اعتماد به نفس بالاتري پرورش مييابند. برعکس در خانوادههايي که والدين از ابراز محبت نسبت به يکديگر و نسبت به فرزندان خود به دليل خودسانسوري سر باز ميزنند، ناراحتيهاي عاطفي و اختلالات شخصيتي بيشتر ديده ميشود.
بنابراين توصيه ميکنم با رعايت حدود و ثغور زندگي خانوادگي، والدين از ابراز محبت به يکديگر دريغ نورزند و آگاه باشند که اين مساله نه تنها بدآموزي ندارد، بلکه الگوي مناسبي از رفتارهاي عاطفي و جنسي را در اختيار فرزندان قرار ميدهد و الگوی رابطه کودکان در رفتار زناشویی اتی آنها در آینده خواهد بود.
.منبع:سایت سلامت.
- خلاصه ای از رزومه دکتر دارابی: